Tα αυτοκίνητα κινούνται ζαλισμένα στην περιφεριακή οδό
λες και κάποιος μαγνήτης τα τραβάει προς μία κατεύθυνση
όλοι μαζί ο καθένας στο δικό του σπιρτόκουτο με τα ροδάκια
κανείς δε τολμά να μπει στην πόλη
κάνουν κύκλους γύρω της
να γλυτώσουν χρόνο
να γλυτώσουν τα στενά που δεν ξέρουν τι κρύβουν
να γλυτώσουν τις παλιές βρώμικες γειτονιές που τους χάρισαν κάποτε ένα φιλί στο παγκάκι
πόσο αγαπάω τα παγκάκια
πάντα παίρνω μία απόφαση όταν κάθομαι σε παγκάκι
και τότε το χρήζω παγκάκι των αποφάσεων
από κείνη τη στιγμή και έπειτα είναι ένα σημαντικό παγκάκι
έχω ένα τέτοιο στη Βιέννη, στο Λονδίνο και άλλο ένα σε ένα νοσοκομείο , σε μία εκκλησία δίπλα…
τα παγκάκια μου
είμαι και γω ένα από τα υπνωτισμένα αυτοκίνητα
προσπαθώ να δω τους γύρω μέσα από τα παράθυρα
νομίζω είναι όλα άδεια , άδεια αυτοκίνητα κινούνται σε μιά περιφεριακή οδό
ακούν τον αυλό του μαγνήτη που τα σέρνει και κάνω να βγω
σε μία γεμάτη περιφεριακή οδό
υπάρχει έξοδος λες σε έναν τέτοιο δρόμο για έναν περαστικό?
80g's stories 